Η εκδότρια της Madame Figaro, Ελένη Στασινοπούλου, γράφει στο τεύχος της Madame Figaro Φεβρουαρίου για τη σχέση της νέας γενιάς με την εργασία.
Από τα scroll στα κοινωνικά δίκτυα και την αρθρογραφία στα μέσα μέχρι τις συζητήσεις στα meetings με συνεργάτες και στα φιλικά τραπέζια, η Generation Z (γεννημένοι μεταξύ 1997 και 2012) έχει καταφέρει να μετατρέψει τον τρόπο που δουλεύουμε σε θέμα παγκόσμιου debate.
Αστικοί μύθοι κυκλοφορούν για εκπροσώπους της γενιάς αυτής που εθεάθησαν να κοιτούν αποσβολωμένοι κλασέρ, χωρίς την παραμικρή ιδέα για το τι να κάνουν με αυτό, ή έπαθαν υπαρξιακή κρίση όταν τους ζητήθηκε να μείνουν 5 λεπτά παραπάνω στο γραφείο.
Αφεντικά μπαίνουν στον πειρασμό να τους βάλουν μπροστά σε μια συσκευή φαξ ή σε ένα τηλέφωνο με στρογγυλό καντράν, απλά για να παρακολουθήσουν τις αντιδράσεις. Άλλοι, που έχουν γεννηθεί σε πιο αναλογικές εποχές, μένουν με το στόμα ανοιχτό όταν βλέπουν τους Gen Z συναδέλφους τους να περιφέρονται με cappuccino στο χέρι ενώ γυρνούν ένα vlog "Μια μέρα μου στην εταιρεία". Στη συνέχεια αυτά τα TikTok videos προκαλούν καταιγισμό σχολίων τύπου "Γιατί δεν είσαι remote;", "Φουλ γαλέρα" και άλλα τέτοια. Και ενώ εμείς κουνάμε το κεφάλι γεμάτοι αποδοκιμασία, μήπως αυτοί ξέρουν κάτι που δεν καταλάβαμε ποτέ;
Ναι, υπάρχει γραμμή υπεράσπισης για τη γενιά που μεγάλωσε με γονείς που έφευγαν από το γραφείο μονίμως πολύ αργά, κρατώντας το laptop αγκαλιά ακόμη και στο σπίτι, και έμαθε ότι το multitasking είναι τρόπος ζωής – ας μη συζητήσουμε καν για το burnout. Είναι η γενιά που, αντί για face-to-face επικοινωνία, έζησε "remote ζωή" εξαιτίας της πανδημίας και προσγειώθηκε στον πιο ανταγωνιστικό επαγγελματικό στίβο που έχει υπάρξει ποτέ.
Σε μια εποχή όπου η κατανάλωση έχει χάσει τη λάμψη της και τα κίνητρα έχουν αλλάξει –δεν είναι όλα πια "ξοδεύω λεφτά για να νιώσω καλά"– οι Gen Zers οδηγούνται από άλλες αξίες. Κι ενώ ο μισθός παραμένει ο πιο σημαντικός παράγοντας για την επιλογή δουλειάς, όπως δείχνουν οι έρευνες, αυτή η γενιά τον αξιολογεί λιγότερο από οποιαδήποτε άλλη. Αν πρέπει να διαλέξουν ανάμεσα σε μια καλύτερα αμειβόμενη αλλά βαρετή δουλειά και μία που τους εμπνέει αλλά πληρώνει λιγότερα, θα δυσκολευτούν να αποφασίσουν.
Η αυθεντικότητα είναι που μετράει. Στα e-mails τους, αντί για "Best regards" ή "Kind regards", προτιμούν το αυθόρμητο "Slay, serve, survive". Και όταν η μέρα έχει πραγματικά τις δυσκολίες της, το "Heavy sigh" παίρνει τη θέση του στο κλείσιμο της επικοινωνίας. Ειλικρινές! Η Gen Z έχει έναν δικό της τρόπο να κάνει τα πράγματα, έναν τρόπο που δε φοβάται να αλλάξει τα δεδομένα. Γι’ αυτούς σημασία έχουν
η ευθύτητα, η τόλμη και, πάνω απ’ όλα, η απόλαυση της ζωής. Μεταξύ μας; Βαθύτατα φιλοσοφημένο.
