Το χρώμα επιστρέφει στην γκαρνταρόμπα μας ως πράξη ταυτότητας και θα πρέπει να ευχαριστούμε για αυτό τις γενιές Z και Alpha.
Για δεκαετίες, το μαύρο υπήρξε σύμβολο κομψότητας και ασφαλής επιλογή. Ένδειξη αυτοσυγκράτησης, καλού γούστου, διαχρονικότητας. Μόνο το μικρό μαύρο φόρεμα που φέτος, μάλιστα, κλείνει 100 χρόνια ζωής, είναι ένα έμβλημα ποπ κουλτούρας. Η μόδα στους δρόμους αλλά και οι συλλογές των μεγάλων οίκων τελευταία όμως δείχνουν πώς ολοένα και μεγαλύτερο κομμάτι των καταναλωτών κάτω των 30 αντιμετωπίζουν το μαύρο ως ουδέτερη σιωπή, παρά ως δήλωση.
Η Gen Z και σταδιακά η Gen Alpha δεν απορρίπτει απλώς τα neutrals. Τα προσπερνά. Επιλέγει ένταση, colour blocking, dopamine dressing. Φούξια δίπλα σε κόκκινο, κίτρινο με μωβ, πράσινο με πορτοκαλί, όχι απλώς ως trend αλλά ως στάση ζωής.
Από το quiet luxury στο loud dressing
Το φαινόμενο αυτό είναι απότοκο μίας περιόδου στη μόδα που εκφράστηκε μέσα από την αισθητική του quiet luxury και την αμηχανία της βιομηχανίας μπροστά σε έναν κόσμο που αλλάζει με ραγδαία ταχυτήτα και μάλλον όχι προς το καλύτερο. Σύντομα όμως, η κοινωνία και πιο συγκεκριμένα οι νεότερες γενιές άρχιζαν να αναζητούν ένα αντίδοτο στην ζοφερή πραγματικότητα. Το βρήκαν μέσα από την ανάδυση του προσωπικού στιλ. Ποδοπατώντας (επιτέλους!) το clean girl aesthetic. Πόσο να αντέξεις στο feed σου μια σειρά από κορίτισια ντυμένα με το ίδιο καμηλό παλτό, το ίδιο off-white wide leg παντελόνι και το ίδιο μοχέρ γκρι πουλόβερ. Πλέον, αυτή η αισθητική ερμηνεύεται ως συντηρητική, ακόμη και απρόσωπη.
Αντίθετα, το χρώμα λειτουργεί ως μέσο διαφοροποίησης. Οι αναλυτές εντοπίζουν ως κύριους εκφραστές αυτή της εξέλιξης στην Gen Z και κατόπιν την Gen Aplha, καθώς είναι οι γενιές που μεγάλωσαν μέσα στο TikTok, το Instagram και τη συνεχή έκθεση εικόνας. Για αυτές το ντύσιμο δεν είναι απλώς εμφάνιση, είναι περιεχόμενο, αφήγηση, ταυτότητα. Και για τους υπόλοιπους όμως που ίσως να παρασυρθήκαμε στη δίνη της ουδετερότητας, millennials ακι Gen Xers, θυμηθήκαμε ξανά πως ένα outfit μπορεί να πει πολλά για εμάς χωρίς να χρειαστεί να μιλήσουμε.
Τα πρώτα σημάδια είναι ήδη ορατά. Σύμφωνα με τον διεθνή Τύπο η high street μόδα μειώνει σταθερά την παραγωγή μαύρων basics, επενδύοντας σε αποχρώσεις με χαρακτήρα. Τα brands που απευθύνονται πιο άμεσα στη Gen Z δίνουν χώρο στο κόκκινο, το ροζ, το πράσινο. Στην πολυτέλεια, το μήνυμα είναι ακόμη πιο ξεκάθαρο. Οίκοι όπως η Prada και η Miu Miu έχουν μετατρέψει το χρώμα σε εργαλείο στρατηγικής: όχι απλώς για να ξεχωρίσουν αισθητικά, αλλά για να συνομιλήσουν με μια γενιά που ζητά ορατότητα και προσωπικότητα.
Vintage, μεταπώληση και ορατή πολυτέλεια
Οι καταναλωτές στρέφονται επίσης ξανά στο vintage και το second hand. Εκεί, όπως έχουμε ξαναγράψει, βρίσκουν την υπερβολή, τη flamboyance και το θάρρος που έλειψε από τις βιτρίνες της quiet luxury εποχής, αλλά και την τρυφερή και καταπραϋντική αγκαλιά της νοσταλγίας για εποχές που μοιάζουν πιο απλές, πιο ευτυχισμένες (ακόμα και δεν ήταν). Χωρίς να ορίζεται από το κόστος, αυτή είναι η εποχή της ορατής πολυτέλειας. Ο στόχος δεν είναι να επιδειχθεί ο πλούτος, αλλά να αναδειχθεί η δεξιοτεχνία στο υψηλότερο επίπεδο. Η μόδα, πάνω απ’ όλα, αποτελεί μια πρόταση προς υιοθέτηση που διαχρονικά πηγάζει από τις δικές μας ανάγκες και ερμηνεύεται με μεγαλειώδη τρόπο μέσα από το όραμα χαρισματικών δημιουργών. Είναι μια γιορτή της ατομικότητας.
Με τη Gen Z να αποτελεί ήδη ένα σημαντικό ποσοστό της παγκόσμιας κατανάλωσης πολυτελείας και τη Gen Alpha να ακολουθεί με ακόμη πιο ριζοσπαστική διάθεση, το μήνυμα είναι σαφές: η εποχή του ασφαλούς μαύρου δεν αρκεί. Το ζητούμενο δεν είναι απλώς περισσότερα χρώματα, αλλά περισσότερη τόλμη. Περισσότερη προσωπικότητα. Λιγότερη ομοιομορφία. Νέοι αλλά και καθιερωμένοι creative directors φαίνεται να "το πιάνουν” στην πλειονότητά τους. Μένει να δούμε, πολύ σύντομα μάλιστα, πώς αυτό θα εκφραστεί στις κολεξιόν του επόμενου χειμώνα, εκεί που το χρώμα είναι στοίχημα και όχι δεδομένο.

