Οι μουσικές καρέκλες δεν τελείωσαν: Οι διαρκείς ανακατατάξεις στις θέσεις των creative directors των μεγάλων οίκων συνεχίζονται - Τι φταίει;
Φωτογραφία: Madame Figaro France
Μόλις χθές, μέσα σε λίγα λεπτά ανακοινώθηκαν η αποχώρηση της Veronica Leoni από τον Calvin Klein και του Sean McGirr από τον McQueen. Μία εβδομάδα πριν αποχώρησε ο Anthony Vaccarello από τον Saint Laurent. Τι συμβαίνει στη βιομηχανία της μόδας;
Με τον όρο "μουσικές καρέκλες" ορίζουμε εδώ και χρόνια τη μεγαλύτερη αναταραχή στη βιομηχανία της μόδας με τις ανακατατάξεις στις θέσεις των creative directors των μεγάλων οίκων. Ακριβώς μετά την πανδημία, το 2022, τον κύκλο αυτό άνοιξε ο Alessandro Michele με την αποχώρησή του έπειτα από επτά χρόνια στον οίκο Gucci. Και ενώ προς στο τέλος του 2025, φαινομενικά, όλοι οι παίκτες, νέοι και παλιοί, είχαν πάρει τη θέση τους στη σκακιέρα της βιομηχανίας της μόδας, οι αποχωρήσεις των Anthony Vaccarello, Veronica Leoni και Sean McGirr δείχνουν πως τελικά τα πιόνια στήνονται ακόμα πάνω ασπρόμαυρο ταμπλό.
Δύο αποχωρήσεις από τον οίκο Kering - Ο ρόλος του νέου CEO Luca de Meo
Η αποχώρηση του Anthony Vaccarello έπειτα από δέκα χρόνια επιτυχημένης πορείας στον Saint Laurent και του Sean McGirr από τον οίκο McQueen τρία χρόνια μετά την ανάληψη καθηκόντων, brands που ανήκουν αμφότερα στον όμιλο Kering, προκαλεί προβληματισμούς. Ο μεν Vaccarello κρατούσε για καιρό σταθερά ψηλά τον Saint Laurent στις λίστες με τα πιο δημοφιλή brands, ωστόσο, όσο η έννοια της πολυτέλειας αλλάζει, τα νούμερα άρχισαν να παρουσιάζουν σχετική πτώση.
Ο δε McGirr αντιμετωπίστηκε από την αρχή της πορείας του στον McQueen με σκεπτικισμό και, όπως φαίνεται, δεν κατάφερε ποτέ εκείνο που με μεγάλη επιτυχία έκανε η Sarah Burton στη θητεία της, μετά το θάνατο του Lee Alexander: να κρατήσει το πνεύμα του αναντικατάστατου σχεδιαστή ζωντανό εισάγωντας παράλληλα τη δική του, νέα σχεδιαστική ταυτότητα. Μια στείρα αναπαραγωγή κωδικών του οίκου, όπως το μοτίβο του κρανίου, και μερικές "μπερδεμένες” δημιουργίες συνοψίζουν την τρίχρονη πορεία του.
Σε πρόσφατη συνέντευξή του στο WWD, ο νέος CEO του ομίλου Kering, και πρώην πρίγκιπας της αυτοκίνησης Luca de Meo, δήλωσε πως επιδιώκει να ανασχεδιάσει συνολικά το σύστημα, ώστε η αρχιτεκτονική και το επιχειρηματικό μοντέλο του ομίλου να ανταποκρίνονται καλύτερα σε αυτό που θα είναι η πολυτέλεια σε πέντε έως δέκα χρόνια. "Βλέπω μια ευκαιρία να ανασχεδιάσουμε ολόκληρο το σύστημα, ώστε σε πέντε έως δέκα χρόνια η Kering να είναι ένας από τους ομίλους των οποίων η δομή και το επιχειρηματικό μοντέλο θα ανταποκρίνονται περισσότερο σε αυτό που θα γίνει η πολυτέλεια".

Κεντρικό στοιχείο αυτής της προσέγγισης είναι η στενότερη σύνδεση των επιμέρους οίκων με τον όμιλο. Ο de Meo εκτιμά ότι οι σημερινές συνθήκες απαιτούν μεγαλύτερη συνεργασία σε επίπεδο παραγωγής, τεχνολογίας, ποιότητας, προμηθειών και υποστηρικτικών λειτουργιών.
Όπως εξηγεί, "για πρώτη φορά, δίνουμε στον όμιλο τον ρόλο να συνεργάζεται στην πορεία ζωής των brands, δημιουργώντας μια σύνδεση ανάμεσα στα brands και στον όμιλο". Η λογική είναι να δημιουργηθούν κοινές υποδομές και πρότυπα, χωρίς να καταργείται η διακριτή ταυτότητα κάθε οίκου.
Η τεχνητή νοημοσύνη αποτελεί ένα από τα παραδείγματα που χρησιμοποιεί για να εξηγήσει αυτή την αλλαγή. "Φανταστείτε ότι πρέπει να δημιουργήσω μια υποδομή τεχνητής νοημοσύνης για τους οίκους. Θέλετε να το κάνετε δέκα φορές ή μία φορά;". Παράλληλα, επιδιώκει να βελτιώσει τους χρόνους παραγωγής και διάθεσης των προϊόντων.
Από τις δηλώσεις του de Meo, δεν προκύπτει σχέδιο αλλαγής της δημιουργικής διεύθυνσης των οίκων ως βασικός άξονα της αναδιοργάνωσης. Αντίθετα, ο de Meo δηλώνει ότι σπάνια εκφράζει άποψη για έναν creative director, καθώς θεωρεί ότι αυτό δεν αποτελεί δική του αρμοδιότητα. Η δική του προσέγγιση είναι να οργανώσει καλύτερα το περιβάλλον μέσα στο οποίο δημιουργούν οι οίκοι, ενισχύοντας παράλληλα την ικανότητά τους να ανταποκρίνονται σε μια αγορά που γίνεται όλο και περισσότερο ανταγωνιστική.
Παρόλα αυτά για τον McGirr δήλωσε "Θα ήθελα να ευχαριστήσω τον Seán για τη συμβολή και την αφοσίωσή του στον οίκο Alexander McQueen. Στόχος μας είναι να χαράξουμε μια τολμηρή νέα πορεία για τον οίκο, αξιοποιώντας τη μοναδική κληρονομιά του που χαρακτηρίζεται από εξαιρετική ραπτική, αδιαπραγμάτευτη δημιουργικότητα και επαναστατικό πνεύμα, προκειμένου να επιβεβαιώσουμε τη θέση του ως μία από τις πιο καινοτόμες και πολιτισμικά σημαντικές φωνές στον κόσμο της πολυτέλειας". Αν κάποιος θέλει να διαβάσει πίσω από τις γραμμές αντιλαμβάνεται ότι ο McGirr κρίθηκε ακατάλληλος να "αξιοποιήσει τη μοναδική κληρονομιά του οικου” με "τόλμη”.
Οι φήμες
Η θητεία της Leoni στον Calvin Klein ήταν σύντομη, μόλις τέσσερις σεζόν. Διαδέχθηκε τον Raf Simons, η πολυσυζητημένη παρουσία του οποίου είχε ανεβάσει πολύ ψηλά τον πήχη. Βέβαια, από την αποχώρησή του στα τέλη του 2018, ο Calvin Klein σταμάτησε να παρουσιάζει συλλογές στο catwalk, εστιάζοντας σε πιο εμπορικές σειρές. Η κατάσταση άλλαξε τον Μάιο του 2024 με τον διορισμό της, που κατάφερε να αναζωπυρώσει το ενδιαφέρον γύρω από το brand. Η Ιταλίδα σχεδιάστρια επανέφερε τον οίκο δυναμικά στην πασαρέλα, αναβιώνοντας την πολυτελή high-end σειρά του.
Ο McGirr παρέμεινε τρία χρόνια στο τιμόνι του McQueen. Οι συλλογές του δεν ενθουσίασαν ιδιαίτερα τους κριτικούς, ενώ τον Ιούνιο η εταιρεία ξεκίνησε αναδιάρθρωση, καθώς οι πωλήσεις υποχωρούσαν. Βέβαια, το να αναλαμβάνεις έναν οίκο με το ιστορικό βάρος και το εκτόπισμα του McQueen είναι μια εξαιρετικά απαιτητική αποστολή. Ο McGirr φαινεται να άγγιξε μόνο την επιφάνεια όσων πρεσβεύει ο οίκος που ανέλαβε.


Στο μεταξύ, οι φήμες έχουν ήδη αρχίσει να κυκλοφορούν. Ο Pierpaolo Piccioli φέρεται να βρίσκεται κοντά στην έξοδο από τον Balenciaga, έπειτα από μόλις έναν δυστυχώς άνευρο χρόνο. Η Chemena Kamali, που διαπρέπει στην Chloé, θεωρείται σχεδόν επίσημα η επικρατέστερη διάδοχος του Vaccarello στον Saint Laurent. Αν επιβεβαιωθεί, θα είναι η πρώτη γυναίκα που αναλαμβάνει την ηγεσία του γαλλικού οίκου. Μια τέτοια εξέλιξη, όμως, θα άφηνε κενή ακόμη μία θέση, αυτή της creative director της Chloé.
Εδώ να σημειώσουμε ότι είναι μία εξαιρετική ευκαιρία για τη βιομηχανία να καλύψει αυτά τα νέα κενά με γυναίκες σχεδιάστριες, ώστε να περιοριστεί η επίμονη ανισορροπία στην εκπροσώπηση των φύλων στις κορυφαίες θέσεις της μόδας. Κενή μένει και η θέση του creative director στην Diesel μιας και ο Glenn Martens αποχώρησε για να αφοσιωθεί αποκλειστικά στο έργο του στον Margiela.

Σύμφωνα με τον δημοφιλή Instagram λογαριασμό Diet Prada, οι συζητήσεις για τον McQueen στρέφονται ήδη προς τη Dilara Findikoglu ή το δίδυμο Hannah Rose Dalton και Steven Raj Bhaskaran των Matières Fécales. Οι τελευταίοι εμφανίζουν κάποιες συγγένειες με την εκρηκτική, προκλητική γοητεία του Lee McQueen, ορισμένες φορές μάλιστα σε υπερβολικό βαθμό όπως γράφαμε πρόσφατα σε άρθρο για την πρόσφατη συλλογή τους.
Και κάπου εδώ επιστρέφει, όπως πάντα, ένα γνώριμο όνομα στη δεξαμενή των φημών, ο Hedi Slimane που παραμένει "άπατρις” μετά την αποχώρησή του από την Celine. Δίπλα του, έρχεται να καθίσει και το πιο αγαπημένο μισητό παιδί της βιομηχανίας, ο John Galliano που πολλοί θα ήθελαν να δουν να αναλαμβάνει τα ηνία ενός μεγάλου οίκου μετά την λαμπρή πορεία του στον οίκο Margiela.
Αλλά, γιατί οι μουσικές καρέκλες συνεχίζονται;
Γιατί η πολυτέλεια αλλάζει. Γιατί ο κόσμος αλλάζει. Και μάλιστα με ταχύτατους ρυθμούς. Η βιομηχανία της μόδας δεν θα μπορούσε να μείνει ανεπηρέαστη. Όσο προσπαθούμε να ξεχωρίσουμε αν το βιντεάκι με το συμπαθέστατο σκυλάκι που σώζει ένα μωρό από ένα φλεγόμενο κτίριο είναι AI ή όχι η μόδα δεν μπορεί να επαφίεται σε μέτριες σεζόν, πειραματισμούς, δημιουργική έπαρση. Εδώ και πολλές σεζόν, ειδικότερα μετά την επιτυχία των Blazy και Anderson σε Chanel και Dior αντίστοιχα, έχει γίνει κατανοητό πως η μόδα οφείλει να λέει μία ιστορία, να πυροδοτεί τη φαντασίωση.

Οι ανακατατάξεις λοιπόν δεν θα σταματήσουν μέχρι όλοι οι παίκτες να έχουν κάτι από την αίγλη των δύο μεγάλων που έχουν πιάσει το νόημα ανεβάζοντας τον πήχη. Matthieu Blazy και Jonathan Anderson μας κάνουν να νιώθουμε μάρτυρες μιας πραγματικά χρυσής εποχής στη μόδα. Ειδικά για τους millennials, όπως η υπογράφουσσα, είναι σα να ζούμε το δικό μας "Galliano - McQueen Era” χωρίς τις αυτοκαταστροφικές συνήθειες. Η νέα πολυτέλεια ή… η "επόμενη” όπως την έχει βαφτίσει ο Luca de Meo στο πλάνο του για την Kering είναι η εμπειρία. Στις καρέκλες θα κάτσουν όσοι μπορούν να μας προσφέρουν τις πιο δυνατές.


