top article

Η Φωτούλα, ο Μάρκος, ο Κωνσταντίνος, ο Ορφέας (που δυστυχώς σκοτώθηκε από αμάξι) και ο Σωκράτης είναι μόνο μερικοί από τους τετράποδους πρωταγωνιστές στο κινηματογραφικό οδοιπορικό της Αγγελικής Αντωνίου. Η νέα ταινία της σκηνοθέτιδος, Οι Άγνωστοι Αθηναίοι, η οποία ήταν Υποψήφια για τον "Χρυσό Αλέξανδρο" στο διεθνές διαγωνιστικό τμήμα του Διεθνούς Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης 2020, έγινε κυριολεκτικά εν κινήσει και αποτελεί ένα one woman show. Για έξι χρόνια, η Αγγελική παρακολουθούσε με στωικότητα (ένα προσόν που όπως λέει η ίδια το κέρδισε χάρη σε αυτή την ταινία) τα αδέσποτα της πόλης, καταγράφοντας καθημερινές στιγμές κάθε ώρα της ημέρας.

Οι Άγνωστοι Αθηναίοι | Αγγελική Αντωνίου
Η Αγγελική Αντωνίου

 

Χρειάζεται να δεις μια εικόνα σε μεγάλη οθόνη –εν προκειμένω σε αυτή του σινεμά- για να τη νιώσεις πραγματικά. "Δε λειτουργεί το συναίσθημα σε ό,τι δε βλέπεις" λέει η δημιουργός, υπογραμμίζοντας όλες αυτές τις απαραίτητες λεπτομέρειες για ένα project που η ίδια αποκαλεί χιουμοριστικά το "τρίτο της πτυχίο". Πλάνα έξι ολόκληρων χρόνων, ατελείωτο μοντάζ από τον Χρόνη Θεοχάρη, υπέροχη φωτογραφία – όλα δουλειά της Αγγελικής – δένουν φανταστικά με τη μοναδική μουσική του Σεραφείμ Γιαννακόπουλου (ντράμερ των Planet of Zeus) και τον παλμό μιας ζωντανής πόλης και παρουσιάζονται σε μια ταινία που θα σε κάνει να γελάσεις, να κλάψεις και να εκπλαγείς. "Ακριβώς όπως η ίδια η ζωή" επιβεβαιώνει η Αγγελική.

UNKN-ATH-3-Socrates-at-Ermou
Ο Σωκράτης στην Ερμού

 

Η αρχή της ιστορίας

"Το "πρωτότυπο θέμα" με διάλεξε, με συνάντησε κυριολεκτικά στο δρόμο. Εκείνη την εποχή περνούσα μια προσωπική και επαγγελματική κρίση. Επειδή σπούδασα σκηνοθεσία στο Βερολίνο και ζω και εργάζομαι εδώ και δεκαετίες μεταξύ Γερμανίας και Ελλάδας, όλες οι προηγούμενες ταινίες μου ήταν δίγλωσσες και με ελληνογερμανική θεματολογία. Με την εμφάνιση της ελληνικής κρίσης ένιωσα τη βαθιά ανάγκη να κάνω κάτι αμιγώς ελληνικό. Είχα γράψει ένα σενάριο, εμπνευσμένο από ένα βιβλίο της Ευγενίας Φακίνου που είχε εγκριθεί από τη Δημόσια τηλεόραση το 2012. Λίγο μετά έκλεισε ξαφνικά η ΕΡΤ και έγινε ΝΕΡΙΤ και έτσι το πρότζεκτ ήταν μετέωρο και εγώ συναισθηματικά αδέσποτη. Εκείνη την εποχή ήμουνα πολύ στενοχωρημένη, ένιωθα όπως τα αδέσποτα που συνάντησα στο δρόμο μου...και ίσως γι αυτό μπόρεσα επιτέλους να τα δω πραγματικά.

Κάθε φορά που επέστρεφα από το Βερολίνο, τα έβλεπα στους δρόμους και το θέαμα μου έκανε μεγάλη εντύπωση, είναι σπάνιο φαινόμενο. Στις άλλες ευρωπαϊκές πόλεις δεν υπάρχουν αδέσποτα. Ενώ τα συναντούσα στους δρόμους στο Κέντρο της Αθήνας, τα προσπερνούσα ...όπως οι περισσότεροι Αθηναίοι.

AGNWSTOI-ATHINAIOI
Οι μουσικόβιοι

 

Μία μέρα κατεβαίνοντας την Ερμού, σταμάτησε ένα μηχανάκι, κατέβηκε ένας μεσήλικος άνδρας, και  πέντε αδέσποτα όρμησαν να τον προϋπαντήσουν. Εκείνος άνοιξε δυο τάπερ και τα τάισε. Μέσα στο πλήθος των ανθρώπων που τα προσπερνούσαν, εκείνα τρώγανε  και σταματούσαν και κουνούσαν τις ουρές τους και τον αγκάλιαζαν. Ήταν τόσο συγκινητικό αυτό που είδα που κέντρισε την περιέργεια μου,  τη συνείδησή μου και την ανάγκη μου να ψάξω αυτόν τον άγνωστο κόσμο και να κάνω κάτι γι΄αυτά".

"Έχετε κατοικίδιο;" είναι η πρώτη μου ερώτηση, καθώς μιλάμε στο τηλέφωνο. "Είχα όταν ήμουν φοιτήτρια αλλά δηλητηριάστηκε κι έκτοτε δεν απέκτησε ποτέ" ήταν η απάντηση που ξετυλίξει ένα γλυκόπικρο αστείο για το πόσο έχει αλλάξει η στάση μας απέναντι στα ζώα σήμερα. Τα αδέσποτα σκυλιά της Αθήνας έχουν ονόματα, ξεχωριστές προσωπικότητες και διαφορετικές προτιμήσεις.  Οι Άγνωστοι Αθηναίοι είναι ένα πορτρέτο της πόλης και των διαφορετικών προσώπων της. "Δεν βλέπω πλέον το ίδιο το κέντρο και τα αδέσποτα. Απέκτησα νέους φίλους. Κοιτάζω πίσω από τα αδέσποτα" λέει η Αγγελική. Έξι χρόνια μετά, η σκηνοθέτης έμαθε να βλέπει τι υπάρχει πίσω από μια πρόσοψη και αυτός είναι κι ένας από τους πολλούς σκοπούς του road movie της.

Οι διαφορετικές ιστορίες

UNKN-ATH-Director-filming
Εν ώρα δράσης

 

"Στα σκυλιά τις περισσότερες φορές δεν λείπει το φαγητό αλλά η επικοινωνία με τους ανθρώπους και η αγάπη. Όπως και σε εμάς άλλωστε" τονίζει η σκηνοθέτης. Μου περιγράφει δύο ιστορίες που ξεχωρίζει από τις άλλες – και στις δύο οι σχέσεις είναι σε πρώτο πλάνο. Ο Σοφοκλής, ένας σκύλος που αγαπάει τα μπαρ και τους μουσικούς νομάδες, κάνει καθημερινά μια μεγάλη βόλτα για να φτάσει έξω από το φαρμακείο του Παύλου Γιαννακόπουλου. Από εκεί, παρατηρεί την κίνηση και τα τεκταινόμενα σαν γνήσιος Αθηναίος. Ο Ορφέας και ο Κωνσταντίνος, φίλοι κολλητοί, σύχναζαν στα μπαρ και συγκεκριμένα στο Bartesera. Συνήθως, ο πρώτος ξεσήκωνε τον δεύτερο γιατί ήθελε να κάνει βόλτες και στα υπόλοιπα μαγαζιά. Όταν ο Ορφέας σκοτώθηκε από αμάξι, ο Κωνσταντίνος δεν ήθελε καμία κουβέντα. Ήθελε απλώς να πενθήσει τον φίλο του έξω από το αγαπημένο τους μπαρ. "Υπάρχει και η Φωτούλα με τους μνηστήρες της όπως λέω, αφού τρεις διαφορετικοί άντρες την αποκαλούν με άλλο όνομα" λέει γελώντας.

Orfeus-and-Constantine
Ορφέας και Κωνσταντίνος

 

Οι ζωές των σκύλων κινούνται παράλληλα με αυτές των ανθρώπων. Η ταινία δεν παρουσιάζει μόνο τις συνήθειες των σκύλων αλλά και αναδεικνύει τα διαφορετικά σκηνικά της πόλης που ζουν. "Στην Παγκόσμια Ημέρα Μουσικής πετύχαμε την Αθήνα να χορεύει, σε δρόμους που μέχρι πρότινος νόμιζα ότι υπήρχαν μόνο μπαράκια. Υπάρχει επίσης μια σκηνή, που ακούγεται μια διάσημη mezzo-soprano να τραγουδάει στο Λουτρό των Αέρηδων και δίπλα, στον αρχαιολογικό χώρο, τα σκυλιά παρακολουθούν και σιγοντάρουν".

"Η μουσική του Σεραφείμ ταιριάζει  γάντι στην ατμόσφαιρα της ταινίας και πραγματικά ήμουνα πολύ τυχερή που συνεργαστήκαμε. Χρησιμοποίησα επίσης τρία καταπληκτικά τραγούδια του από το CD με τίτλο, Νight Knight.  Επίσης για τη σεκάνς τέλους υπάρχει και ένα υπέροχο ατμοσφαιρικό κομμάτι των  Planet of Zeus, που κατά ευτυχή σύμπτωση έχει τον τίτλο "Athens"".

UNKN-ATH
Γνώριμες φάτσες στο κέντρο της πόλης

 

"Υιοθέτησα την οπτική των τετράποδων για να μπορέσω να δω τον κόσμο τους" εξηγεί η δημιουργός. Τι έχει μάθει έξι χρόνια μετά; "Δεν μου έδιναν ραντεβού. Περίμενα απλώς να φανούν και πολλές φορές γυρνούσα άπραγη. Έμαθα λοιπόν να περιμένω, να έχω υπομονή και να προσαρμόζομαι στην ανασφάλεια. Έτσι αντιμετώπισα και τον Covid-19. Έμαθα τι σημαίνει στωικότητα, εγώ που δεν είχα καθόλου υπομονή".

"Αυτό που ξεκίνησε ως μια ταινία για τα αδέσποτα τελικά έγινε κάτι πιο σύνθετο, έπεσε φως πάνω στην καρδιά της Αθήνας μέσα από τις διαδρομές τους, τη ρουτίνα και τις συνήθειές τους. Ο δεσμός τους με τους ανθρώπους που τα φροντίζουν, αλλά και με τυχαίους περαστικούς, η διαρκής μετακίνησή τους σε διαφορετικά σημεία,   αποκαλύπτει την εξέλιξη του πυρήνα της  πόλης, όπως μεταμορφώνεται. Δεν ήθελα να κάνω ένα ντοκιμαντέρ καταγγελίας. Η κάμερα βέβαια δείχνει ακριβώς τι συμβαίνει και εναπόκειται στον θεατή να αποφασίσει τι συμβαίνει. Είναι μια ταινία με χαρές, δράματα αλλά κυρίως με πολλές πολλές εκπλήξεις. Φοβάμαι τις στρατιωτικές ταινίες, αυτές που σου δείχνουν πότε πρέπει να κλάψεις ή να γελάσεις".

Οι "Άγνωστοι Αθηναίοι" έρχονται στους κινηματογράφους στις 17 Σεπτεμβρίου από τη filmtrade.

Who is who 

Σκηνοθέτις, σεναριογράφος, παραγωγός, η Αγγελική Αντωνίου σπούδασε Αρχιτεκτονική στην Ελλάδα (ΑΠΘ) και σκηνοθεσία στην DFFB (Γερμανική Ακαδημία Κινηματογράφου και Τηλεόρασης στο Βερολίνο). Ζει και εργάζεται ανάμεσα στην Αθήνα και το Βερολίνο, μία διεθνικότητα που αντανακλάται συχνά  στα θέματά της και στους όρους παραγωγής. Έχει σκηνοθετήσει ταινίες μικρού, μεγάλου μήκους και ντοκιμαντέρ. Oι ταινίες της έχουν διαγωνισθεί και βραβευθεί σε διεθνή φεστιβάλ (Locarno, Moscow, Palmsprings, Montreal, San Francisco, Τhessaloniki, Μοntpellier, Göteborg, Oslo κ.ά) Η πολυβραβευμένη της ταινία Eduart, συμμετείχε σε περισσότερα από 50 διεθνή φεστιβάλ, ήταν υποψήφια για τα Ευρωπαϊκά Βραβεία 2007 και ως η υποψηφιότητα της Ελλάδας για Όσκαρ καλύτερης ξενόγλωσσης ταινίας το 2008. Oι ταινίες της έχουν διανεμηθεί εντός και εκτός Ελλάδας.

Ιούλιος 2018

>